من نمی نویسم نه اینکه حرفم تمام شده باشد!!!!
من نمی نویسم نه اینکه قلمم شکسته باشد!!!!
من نمی نویسم نه اینکه امیدی نداشته باشم!!!
نمی نویسم تا ننوشته باشم حرفهایی را زمانی از روی دلتنگی بود و امروز آن دلتنگی ها را به درود گفته ام!!!
شاید چند صباحی بعد، در آینده ای نه چندان نزدیک و نه چندان دور بنویسم از جامعه شناسی که اکنونم دانشجوی دوره دکترایش شده ام.... حرفهایی برای جدید گفتن و کندوکاو در وادی جامعه شناسی جامعه ایران که موضوعیست که: این قصه سر دراز دارد!!!
درود بر آزادی که خود آزاد نیست....