.: هم خاک :. - شاید...

شنبه بیستم مهر 1387

خیلی وقته نمی نویسم …وقتی نمی نویسم حرفام فراموش می شن...البته زیاد بد نیست که بعضی حرفارو فراموش کرد...فراموش کردن بهترین ویژگی آدمهاست ....خیلی چیزارو باید فراموش کرد...وقتی خورشید سوزان تابستون نتونه یخ هارو آب کنه باید از زمستون حرف زد...وقتی گل های سرخ بی صاحب هستن باید از اعماق شب های مهتابی حرف زد...یا شاید منتظر شماره ای کاملا ناآشنا روی صفحه نمایشگر تلفن بود...راستی تا حالا فکر کردین چرا می گن: آفتاب خانم...اینم از اون حرفاس!!!!چرا می گن گل شبدر چه کم از لاله شب بو دارد...تا شقایق هست زندگی باید کرد...شاید اونایی که اینارو می گفتن خوشی زده بود زیر دلشون... چرا می گن زندگی زیباست ای زیبا پسند زنده اندیشان به زیبایی رسند!!!!این حرفارو فقط باید تو کتاب شعرها خوند و لذت الکی برد...الکی خوند والکی خوش بود...

به راستی چه کسی می گوید اشرف مخلوقات!!!زندگی انسان امروز در هاله ای از پیچیدگی ها جریان دارد،انسان سنتی،انسان نیمه مدرن،انسان مدرن و تازگی ها انسان پست مدرن همه در رنج انسان بودن شریکن...چه فرقی می کنه کجای دنیا باشی...زمانی فکر می کردن شاید علم بتونه به انسان کمک کنه...شاید تکنولوژی بتونه با برآورده کردن نیازهای انسانی آسایشی برای انسان به وجود بیاره...ولی آیا انسان امروزی به رفاه و آسایش دست پیدا کرده؟

امروز تو روزنامه خوندم زنان ایرانی بیشترین درصد افسردگی را دارند...دین و عقل جدایی ناپذیرند.....از دانشگاه آزاد اسلامی!!!!به خاطر خدمات بیشمار تشکر می کنیم....فارغ التحصیلان دانشگاهی پشتوانه علمی ایران هستند....عجب آدمهایی پیدا می شن...من که تو کار این روزنامه ها موندم...روزنامه نه چرند نامه روزانه!!!

خلاصه... حالا حالاها،پای ما در زنجیر است و دست نا اهلان در کار...به قول نامجو شاید که آینده از آن ما...شاید...

+ المیرا حسین نژاد |